Jeszcze w samolocie witani umiechami stewardess, stajemy zaskoczeni- tak malo wiemy o kraju, do ktorego lecimy. Dla nas, Europejczykow, kojarza sie z bieda i jazda na sloniu. Piekne rysy twarza uspokaja i dodaja otuchy, po chwili steli malych kropelek na szybie odrywaja sie i samolot odrywa sie od ziemi. Nastepne dotkniecie bedzie za 16 tysiecy kilometrow, w Kuala Lumpur. To, co od razu uderza to temperatura. Tu, w styczniu, panuje upal i niesamowita wilgoc. Trudno wytrzymac chocby godzine na swiezym powietrzu. Na razie zupelnie nie czujemy, ze jestesmy na drugim koncu swiata, 14 godzinny lot nie dodal sil, mimo to lapiemy autobus do centrum i po 45 minutach jestesmy juz w miescie blizniaczych wiez. Kuala Lupur swoja egzotyka i orientalnym charakterem zderza sie z nowoczesnoscia, czego dowodem sa dwie, kolosalne wieze Petronas Towers.